Spotkanie prowadził prof. Bolesław Faron. Nie lada przeżyciem było wysłuchanie wierszy w interpretacji Anny Polony, która dodawala czasem szczyptę swojego krótkiego komentarza czy dygresji, nawiazując też do własnych przeżyć. Był to niepowtarzalny wieczór sztuki w atmosferze życzliwości i humoru.
W poezji autora jest prawda. Nie kryguje się i nie sprawia mu kłopotu powszechnie obowiązująca poprawność polityczna. Autor stosuje proste, rozmaite skojarzenia i ciekawe nazewnictwo. Jego słowo porusza, cieszy i wprowadza w zamyślenie. Poezję Bronka z Obidzy odbiera się szczególnie mocno, bo myśli są dosadne, zdecydowane.
Ważne i głębokie myśli autora wkomponowane są w przywoływane rzeczywiste miejsca regionu. Czytamy o wsi, o lesie, rzece, drodze, skale, szczycie gór. Czytamy tez o ciężkiej pracy i ludzkich przywarach. To sprawia, że wiersz mocniej trafia do czytelnika. Powiązanie detali miejsc z regionu, przeplatanie dokładnie wskazanego otoczenia wraz z głęboką myślą autora ilustrującą naszą egzystencję uderza w najgłębsze obszary wrażliwości odbiorcy.
„… po obydwu stronach Dunajca…
.. nie będziemy się strzelać na słowa,
płoszyć ptaków, …
Połączymy dwa brzegi …dwie modlitwy w jedną wspólną
Pieśń Dunajcową…”
Wybrzmiewa w poezji myśl tęskna za humanitarnym traktowaniem i podejściem do drugiego człowieka. Poeta nie kieruje i nie prowadzi, tylko opisuje i nazywa.
„Drugi brzeg”
Kiedy braknie ci mostów nad rzeką,
Tak potrzebnych do życia na co dzień,
To miej wiarę i żyj nią człowieku,
Że jak Jezus sam pójdziesz po wodzie.
Wiara wiarą, choć doda ci skrzydeł.
Nie zostawisz odcisków za sobą.
Nie pal wszystkich. Pozostaw choć jeden.
Most, po którym ktoś pójdzie za tobą.
Wrażliwość na ból, punktowanie egoizmu i krótkowzroczności, ultraczułość na człowieczeństwo. To przejawia się w poezji Bronka.
„ … ta po środku to Sokolica
perła w koronie tych gór
(…)
dołem zaś czysty Dunajec płynie
i niesie swym nurtem góralską muzykę
co ją flisacy
w podhalańskich strojach
na łodziach pięknie grają
to nic że nie słyszysz
może to i lepiej
patrz patrz tak mi się wydaje
że to nie sokoły nad Sokolicą a orły
…”
„Orły nad Sokolicą” fragment
Wczytajmy się w poprzednie i ten, przywołany wiersz, ale sięgnijmy i po najnowsze …
Doświadczymy olśnienia, zaskoczenia i ciekawego „zwrotu akcji”…
Bożena Soliwoda
