Równolegle realizowane były projekty rozwijane w ramach dłuższych procesów twórczych oraz współprac partnerskich. Wśród nich znalazły się m.in. „Salon Bizarre”, „BEZDROŻE. wilderness”, „TrueMoms Show”, „Eros i Psi” oraz „Październik to najlepszy czas na sadzenie tulipanów”. Ważnym elementem działalności pozostały także inicjatywy edukacyjne, w tym czwarta edycja Międzyuczelnianego Przeglądu Performansu aKTOmaR.
Istotne miejsce w kalendarzu wydarzeń zajęły imprezy cykliczne. 38. edycja ULICA Festival, odbywająca się pod hasłem „Tańcz… Tańcz… Tańcz…”, po raz kolejny zamieniła miasto w otwartą scenę teatralną. Z kolei druga edycja Festiwalu Ciało i Czas, realizowana pod hasłem „Natura”, koncentrowała się na relacjach pomiędzy ruchem, pamięcią i cielesnością. Zwycięzcą festiwalu został spektakl „SPEECHLESS”.
Rok 2025 upłynął także pod znakiem intensywnych wyjazdów. Zespół zagrał ponad 70 spektakli poza Krakowem, prezentując swoje produkcje m.in. w Turcji, Włoszech, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Szkocji. Podróżowanie i granie w różnorodnych przestrzeniach od początku stanowi integralny element tożsamości teatru.
Kulminacyjnym wydarzeniem roku było monumentalne widowisko „Kronika Polska 1025–2025”, zaprezentowane na Rynku Głównym w Krakowie. Spektakl poprzedził 250-metrowy korowód z udziałem 500 wykonawców i mobilnych scen. Widowisko, przygotowane z okazji obchodów 1000-lecia Królestwa Polskiego, obejrzało na żywo około 50 tysięcy widzów, a retransmisje telewizyjne dotarły do kilku milionów odbiorców w całym kraju.
Pod koniec roku teatr oraz jego dyrektor zostali uhonorowani nagrodą specjalną Izby Przemysłowo-Handlowej w Krakowie w kategorii Kultura–Media–Biznes za konsekwentne wprowadzanie teatru w przestrzeń publiczną miasta.
Podsumowując 2025 rok, Teatr KTO podkreśla, że u podstaw wszystkich działań – od wielkich widowisk plenerowych po kameralne projekty – zawsze znajduje się widz oraz budowanie autentycznej relacji z publicznością. Miniony rok zapisał się jako czas artystycznej odwagi, intensywnej obecności w przestrzeni publicznej oraz wzmacniania wspólnotowego wymiaru teatru.




















